خانه در جاذبه های گردشگری
مشاهده مطالب درباره خانه در جاذبه های گردشگری در سایت و وب اپلیکیشن گردشگری یوتور و یافتن مطالب مرتبط با خانه
بازدید گروهی خانه زینت الملک شیراز در روز یکشنبه, ۳۰ دی ۱۴۰۳ ساعت ۸ قبل از ظهر از خیابان لطف علی خان زند، جنب نارنجستان قوام آغاز شده و در روز یکشنبه, ۳۰ دی ۱۴۰۳ ساعت ۱۲ بعد از ظهر پایان میپذیرد .مهلت ثبت نام این تور پایان یافت.
مکان گردشگری، مسجد
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
مسجد جامع عتیق شیراز در شرق حرم مطهر شاهچراغ (ع) قرار دارد و قدیمیترین مسجد شهر شیراز بهشمار میرود. بنای اصلی آن در سال ۲۸۱ هجری قمری در دوره عمرُ لیث صفاری دومین فرمانروای سلسله صفاریان ساخته شد. این مسجد یکی از مهمترین جاذبههای تاریخی و مذهبی شیراز است که باستانشناسان را به سراغ تاریخچهای عمیق از تمدن ایرانی-اسلامی در فارس میبرد.
کاوشهای باستانشناسی نشان میدهند که این مسجد بر بقایای یک عبادتگاه قدیمی (احتمالاً آتشکده زرتشتی) ساخته شده است. نقشه بنای قبلی نیز در طراحی این مسجد تأثیر گذاشته است. این نکته نشان میدهد که این منطقه از گذشتههای دور محل عبادت و معنویت بوده و حتی قبل از ظهور اسلام هم اهمیت خاصی داشته است.
معماری این مسجد با طاقهای متعدد و شبستانهای قدیمی، هوشمندی معماری سنتی ایرانی را به خوبی منعکس میکند. طاقهای بلند و شبستانهای قدیمی، همراه با دیوارهای ضخیم، نمونهای از نحوه مقاومسازی بناهای قدیمی در برابر زمان و طبیعت هستند. این مسجد یکی از بهترین نمونههای معماری اسلامی در فارس بهشمار میآید.
از جمله بخشهای برجسته آن میتوان به خدایخانه در حیاط مرکزی، طاق مروارید، دیوار ندبه و شبستان اصلی اشاره کرد. خدایخانه در دوره ایلخانیان ساخته شد و محل نگهداری قرآن و فعالیتهای مربوط به نگارش و تلاوت قرآن بوده است. این بنا به نوعی مرکز علمی و دینی در آن دوران بوده است.
برخی از مردم بر این باورند که در زیر خدایخانه، عصای حضرت موسی (ع) یا اژدهای خفتهای پنهان شده است. این باورها اسطورهای از مسجد را به وجود آورده که باعث جلب توجه بیشتر گردشگران و علاقهمندان به فرهنگ عامه مردمی میشود. همچنین گفته میشود قبله این مسجد در گذشته به سوی قدس بوده و به همین دلیل به آن «مسجد الأقصی» هم گفته میشد. این ادعای تاریخی نیازمند تحقیقات بیشتری است اما به نوعی برجستگی این مسجد را در جغرافیای معنوی اسلامی نشان میدهد.
ورودی مسجد از دو مسیر امکانپذیر است: یکی از داخل حیاط حرم شاهچراغ و دیگری مستقیماً از خیابان کناری. این امر به بازدیدکنندگان اجازه میدهد بدون نیاز به ورود به حرم، مستقیماً به مسجد برسند. برای بازدید از مسجد، پوشیدن چادر الزامی است. ورود برای ایرانیان رایگان است. این مسجد معمولاً کمتر از دیگر جاذبهها مورد توجه گردشگران قرار میگیرد و فضایی آرام و خلوت برای دیدن فراهم میکند.
در حال حاضر عملیات گستردهای برای مرمت و بهسازی مسجد در حال انجام است. این پروژه امیدوارکننده است که بتواند این اثر تاریخی را به یک فضای بهتر و تمیزتر تبدیل کند. همچنین برنامههایی برای ایجاد فضاهای اطلاعرسانی و افزایش آگاهی گردشگران درباره تاریخچه مسجد در دست بررسی است.
ابن بطوطه در سفرنامه خود مسجد عتیق را یکی از وسیعترین و زیباترین مساجد جهان معرفی کرده است. این گواهی از یک سفرنامه نویس مشهور جهان اسلام، جایگاه برجسته مسجد در تاریخ اسلامی را نشان میدهد.
کاوشهای باستانشناسی نشان میدهند که این مسجد بر بقایای یک عبادتگاه قدیمی (احتمالاً آتشکده زرتشتی) ساخته شده است. نقشه بنای قبلی نیز در طراحی این مسجد تأثیر گذاشته است. این نکته نشان میدهد که این منطقه از گذشتههای دور محل عبادت و معنویت بوده و حتی قبل از ظهور اسلام هم اهمیت خاصی داشته است.
معماری این مسجد با طاقهای متعدد و شبستانهای قدیمی، هوشمندی معماری سنتی ایرانی را به خوبی منعکس میکند. طاقهای بلند و شبستانهای قدیمی، همراه با دیوارهای ضخیم، نمونهای از نحوه مقاومسازی بناهای قدیمی در برابر زمان و طبیعت هستند. این مسجد یکی از بهترین نمونههای معماری اسلامی در فارس بهشمار میآید.
از جمله بخشهای برجسته آن میتوان به خدایخانه در حیاط مرکزی، طاق مروارید، دیوار ندبه و شبستان اصلی اشاره کرد. خدایخانه در دوره ایلخانیان ساخته شد و محل نگهداری قرآن و فعالیتهای مربوط به نگارش و تلاوت قرآن بوده است. این بنا به نوعی مرکز علمی و دینی در آن دوران بوده است.
برخی از مردم بر این باورند که در زیر خدایخانه، عصای حضرت موسی (ع) یا اژدهای خفتهای پنهان شده است. این باورها اسطورهای از مسجد را به وجود آورده که باعث جلب توجه بیشتر گردشگران و علاقهمندان به فرهنگ عامه مردمی میشود. همچنین گفته میشود قبله این مسجد در گذشته به سوی قدس بوده و به همین دلیل به آن «مسجد الأقصی» هم گفته میشد. این ادعای تاریخی نیازمند تحقیقات بیشتری است اما به نوعی برجستگی این مسجد را در جغرافیای معنوی اسلامی نشان میدهد.
ورودی مسجد از دو مسیر امکانپذیر است: یکی از داخل حیاط حرم شاهچراغ و دیگری مستقیماً از خیابان کناری. این امر به بازدیدکنندگان اجازه میدهد بدون نیاز به ورود به حرم، مستقیماً به مسجد برسند. برای بازدید از مسجد، پوشیدن چادر الزامی است. ورود برای ایرانیان رایگان است. این مسجد معمولاً کمتر از دیگر جاذبهها مورد توجه گردشگران قرار میگیرد و فضایی آرام و خلوت برای دیدن فراهم میکند.
در حال حاضر عملیات گستردهای برای مرمت و بهسازی مسجد در حال انجام است. این پروژه امیدوارکننده است که بتواند این اثر تاریخی را به یک فضای بهتر و تمیزتر تبدیل کند. همچنین برنامههایی برای ایجاد فضاهای اطلاعرسانی و افزایش آگاهی گردشگران درباره تاریخچه مسجد در دست بررسی است.
ابن بطوطه در سفرنامه خود مسجد عتیق را یکی از وسیعترین و زیباترین مساجد جهان معرفی کرده است. این گواهی از یک سفرنامه نویس مشهور جهان اسلام، جایگاه برجسته مسجد در تاریخ اسلامی را نشان میدهد.
مکان گردشگری، خانه
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
خانه زینتالملک یکی از بهیادماندنیترین بنای تاریخی شیراز است که تلفیقی بینظیر از معماری سنتی ایرانی و هنرهای تزیینی دوره قاجار را به نمایش میگذارد. این خانه تاریخی دارای بیش از ۲۰ اتاق تو در تو است که با گچبری، نقاشی و آیینهکاریهای ظریف تزیین شدهاند. سقفهای چوبی این خانه نیز با تصاویر حیوانات، پرندگان و گلها نقاشی شدهاند و دقت بالای هنرمندان آن را بهخوبی نشان میدهد.
اما چیزی که این خانه را به یک مقصد گردشگری خاص تبدیل کرده، زیرزمین آجرکاری شده آن است. این فضای زیرزمینی بزرگ و طولانی که در سه ضلع اصلی خانه گسترده شده، در سال ۱۳۸۲ به موزه "گنجینه فارس" تغییر نام داد. در این موزه، مجسمههایی از شخصیتهای برجسته استان فارس از دوره هخامنشی تا دوره معاصر به نمایش درآمدهاند. مجسمههایی از کریم خان زند، سعدی، نصیرالملک، محمد نمازی، خشایارشاه، ابن مقفع و بسیاری دیگر در این فضا دیده میشوند.
هنگام ورود به موزه، مجسمه زینتالملک در ابتدای راه دیده میشود و هویت این خانه را به خوبی معرفی میکند. علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایرانی میتوانند ضمن دیدن این مجسمهها، با زندگی و آثار این شخصیتها آشنا شوند. تزیینات آجری داخل زیرزمین نیز بعد از مرمت، زیبایی خاصی به فضا دادهاند.
بعد از بازدید از زیرزمین، بازدیدکننده دوباره به سطح اول خانه بازمیگردد و میتواند فضای اصلی خانه را با حیاط مرکزی، دو باغچه قرینه و حوض فیروزهای را تماشا کند. در این قسمت، تالار آینه با زیبایی محسورکنندهاش چشمها را به خود جلب میکند. همچنین در بالای سردر خانه، کاشیکاری هفترنگی با موضوع دو شیر شمشیر به دست و دو فرشته وجود دارد که به ظاهر بنا حس تاریخی خاصی میدهد.
خانه زینتالملک در واقع "اندرونی" خاندان قوام بوده و از طریق یک راه زیرزمینی به باغ نارنجستان قوام متصل است. البته این راه امروزه بسته است. این خانه از الگوی معماری سنتی شیرازی بهره میبرد؛ یعنی شامل یک حیاط مرکزی، فضای تابستاننشین و زمستاننشین است. فضایی که هر زاویهاش از زیبایی و جزییات ظریف پنهانی تشکیل شده است.
در بخشی از خانه، فروشگاهی کوچک از محصولات فرهنگی و صنایع دستی قرار دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید. همچنین در قسمت زمستاننشین خانه، یک کافه وجود دارد که خدمات قهوهخوری را ارائه میدهد.
این خانه توسط خاندان قوام و در دوره حکومت ناصرالدینشاه قاجار ساخته شد. زینتالملک، صاحب این خانه، یکی از زنان خیرخواه شهر بود که مجالس خیریه برگزار میکرد و به فقرا کمک میکرد. او دختر قوامالملک چهارم بود و خاندان قوام از قدیمیترین خاندانهای والی شیراز در دورههای مختلف بودند.
اما چیزی که این خانه را به یک مقصد گردشگری خاص تبدیل کرده، زیرزمین آجرکاری شده آن است. این فضای زیرزمینی بزرگ و طولانی که در سه ضلع اصلی خانه گسترده شده، در سال ۱۳۸۲ به موزه "گنجینه فارس" تغییر نام داد. در این موزه، مجسمههایی از شخصیتهای برجسته استان فارس از دوره هخامنشی تا دوره معاصر به نمایش درآمدهاند. مجسمههایی از کریم خان زند، سعدی، نصیرالملک، محمد نمازی، خشایارشاه، ابن مقفع و بسیاری دیگر در این فضا دیده میشوند.
هنگام ورود به موزه، مجسمه زینتالملک در ابتدای راه دیده میشود و هویت این خانه را به خوبی معرفی میکند. علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایرانی میتوانند ضمن دیدن این مجسمهها، با زندگی و آثار این شخصیتها آشنا شوند. تزیینات آجری داخل زیرزمین نیز بعد از مرمت، زیبایی خاصی به فضا دادهاند.
بعد از بازدید از زیرزمین، بازدیدکننده دوباره به سطح اول خانه بازمیگردد و میتواند فضای اصلی خانه را با حیاط مرکزی، دو باغچه قرینه و حوض فیروزهای را تماشا کند. در این قسمت، تالار آینه با زیبایی محسورکنندهاش چشمها را به خود جلب میکند. همچنین در بالای سردر خانه، کاشیکاری هفترنگی با موضوع دو شیر شمشیر به دست و دو فرشته وجود دارد که به ظاهر بنا حس تاریخی خاصی میدهد.
خانه زینتالملک در واقع "اندرونی" خاندان قوام بوده و از طریق یک راه زیرزمینی به باغ نارنجستان قوام متصل است. البته این راه امروزه بسته است. این خانه از الگوی معماری سنتی شیرازی بهره میبرد؛ یعنی شامل یک حیاط مرکزی، فضای تابستاننشین و زمستاننشین است. فضایی که هر زاویهاش از زیبایی و جزییات ظریف پنهانی تشکیل شده است.
در بخشی از خانه، فروشگاهی کوچک از محصولات فرهنگی و صنایع دستی قرار دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید. همچنین در قسمت زمستاننشین خانه، یک کافه وجود دارد که خدمات قهوهخوری را ارائه میدهد.
این خانه توسط خاندان قوام و در دوره حکومت ناصرالدینشاه قاجار ساخته شد. زینتالملک، صاحب این خانه، یکی از زنان خیرخواه شهر بود که مجالس خیریه برگزار میکرد و به فقرا کمک میکرد. او دختر قوامالملک چهارم بود و خاندان قوام از قدیمیترین خاندانهای والی شیراز در دورههای مختلف بودند.
مکان گردشگری، قلعه
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
ارگ کریمخان یکی از برجستهترین آثار تاریخی ایران است که در دوره زندیه و به دستور کریمخان زند ساخته شده و نمادی از عظمت و تمدن این دوره است. این بنای تاریخی با طرحی مستحکم و منحصر به فرد، تلفیقی از معماری نظامی و مسکونی است که در قلب شهر شیراز جای گرفته است.
این ارگ در واقع اقامتگاه شخصی کریمخان بوده و در طول تاریخ کاربریهای مختلفی داشته است. در دوره پهلوی، به دلیل عدم توجه به ارزش تاریخی آن، این بنا به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت. اما بعد از شناسایی اهمیت فرهنگی و تاریخی آن، عملیات مرمت و بازسازی آغاز شد و امروزه به عنوان یکی از مراکز گردشگری مهم ایران به بازدید عموم گشوده شده است.
معماری ارگ کریمخان به شکلی مربعی است که دیوارهای بلند و قطور آجری و چهار برج گوشهدار آن، هویت نظامی این بنا را مشخص میکند. ارتفاع دیوارها به ۱۲ متر و برجها به ۱۴ متر میرسد که عظمت بینظیری به آن میدهد. البته، ظاهر نظامی این بنا در داخل با فضایی آرام و مسکونی ترکیب شده است.
حیاط مرکزی ارگ با یک استخر بزرگ در وسط، گلکاریها و درختان نارنج، فضایی دلنشین و دلنواز فراهم کرده است. دور تا دور حیاط، ایوانها و اتاقهایی با گچبریهای زیبا قرار دارند که هنرمندان دوره زندیه را به خوبی به تصویر میکشند. نقاشیهای اسلیمی، طرحهای گل و مرغ و همچنین شیشههای رنگی پنجرهها، هر یک از زیباییهای برجسته این مجموعه هستند.
یکی از بخشهای جذاب این ارگ، حمام اختصاصی آن است که از قدیمیترین حمامهای این نوع در ایران به شمار میآید. این حمام که برای استفاده خاندان سلطنتی ساخته شده بود، امروزه نمونهای از زندگی لوکس و سنتی ایرانیان را به تصویر میکشد.
داخل ارگ شامل چندین اتاق است که برخی از آنها به نمایشگاههای دائمی یا موقت تبدیل شدهاند. یکی از این نمایشگاهها مجسمههایی از شخصیتهای تاریخی را به نمایش میگذارد و یادآور دوران شکوفایی زندیه است. همچنین در یکی از ساختمانهای مجاور، فروشگاهی از محصولات فرهنگی و صنایع دستی شیرازی وجود دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید.
یکی از جذابیتهای دیدنی این ارگ، نمای بالای دروازه ورودی است که تصویری بزرگ از صحنه معروف «نبرد رستم و دیو سفید» بر روی آن نقاشی شده است. این نقاشی اگرچه از دوره قاجاریه است، ولی با نمای کلی ارگ تناسب خوبی دارد.
با این حال، برخی از بازدیدکنندگان معتقدند که داخل ارگ در مقایسه با نمای بیرونی چندان جذاب نیست و بیشتر ارزش تماشای بیرونی این بناست. با این حال، برای آشنایی با تاریخ شیراز و دوره زندیه، بازدید از این اثر ملی الزامی است.
در نهایت، ارگ کریمخان نه تنها یک بناست، بلکه نمادی از ثبات، آرامش و تمدن زندیه است. اینجا جایی است که هر سنگش سخن میگوید و گذر زمان را در قالب هنر و معماری به نمایش گذاشته است.
این ارگ در واقع اقامتگاه شخصی کریمخان بوده و در طول تاریخ کاربریهای مختلفی داشته است. در دوره پهلوی، به دلیل عدم توجه به ارزش تاریخی آن، این بنا به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت. اما بعد از شناسایی اهمیت فرهنگی و تاریخی آن، عملیات مرمت و بازسازی آغاز شد و امروزه به عنوان یکی از مراکز گردشگری مهم ایران به بازدید عموم گشوده شده است.
معماری ارگ کریمخان به شکلی مربعی است که دیوارهای بلند و قطور آجری و چهار برج گوشهدار آن، هویت نظامی این بنا را مشخص میکند. ارتفاع دیوارها به ۱۲ متر و برجها به ۱۴ متر میرسد که عظمت بینظیری به آن میدهد. البته، ظاهر نظامی این بنا در داخل با فضایی آرام و مسکونی ترکیب شده است.
حیاط مرکزی ارگ با یک استخر بزرگ در وسط، گلکاریها و درختان نارنج، فضایی دلنشین و دلنواز فراهم کرده است. دور تا دور حیاط، ایوانها و اتاقهایی با گچبریهای زیبا قرار دارند که هنرمندان دوره زندیه را به خوبی به تصویر میکشند. نقاشیهای اسلیمی، طرحهای گل و مرغ و همچنین شیشههای رنگی پنجرهها، هر یک از زیباییهای برجسته این مجموعه هستند.
یکی از بخشهای جذاب این ارگ، حمام اختصاصی آن است که از قدیمیترین حمامهای این نوع در ایران به شمار میآید. این حمام که برای استفاده خاندان سلطنتی ساخته شده بود، امروزه نمونهای از زندگی لوکس و سنتی ایرانیان را به تصویر میکشد.
داخل ارگ شامل چندین اتاق است که برخی از آنها به نمایشگاههای دائمی یا موقت تبدیل شدهاند. یکی از این نمایشگاهها مجسمههایی از شخصیتهای تاریخی را به نمایش میگذارد و یادآور دوران شکوفایی زندیه است. همچنین در یکی از ساختمانهای مجاور، فروشگاهی از محصولات فرهنگی و صنایع دستی شیرازی وجود دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید.
یکی از جذابیتهای دیدنی این ارگ، نمای بالای دروازه ورودی است که تصویری بزرگ از صحنه معروف «نبرد رستم و دیو سفید» بر روی آن نقاشی شده است. این نقاشی اگرچه از دوره قاجاریه است، ولی با نمای کلی ارگ تناسب خوبی دارد.
با این حال، برخی از بازدیدکنندگان معتقدند که داخل ارگ در مقایسه با نمای بیرونی چندان جذاب نیست و بیشتر ارزش تماشای بیرونی این بناست. با این حال، برای آشنایی با تاریخ شیراز و دوره زندیه، بازدید از این اثر ملی الزامی است.
در نهایت، ارگ کریمخان نه تنها یک بناست، بلکه نمادی از ثبات، آرامش و تمدن زندیه است. اینجا جایی است که هر سنگش سخن میگوید و گذر زمان را در قالب هنر و معماری به نمایش گذاشته است.