مکان گردشگری، مقبره، در استان فارس شهر شیراز | مشاهده در نقشه
آرامگاه کمالالدین ابوالعطا معروف به خواجوی کرمانی، یکی از جاذبههای فرهنگی و ادبی مهم شهر شیراز است که در کنار دروازه قرآن و در دامنه کوه صبوی قرار دارد. این مقبره در تنگه «الله اکبر» واقع شده است.
خواجوی کرمانی یکی از شاعران برجسته قرن هشتم هجری قمری و از شاعران برجسته دوره ایلخانی است که در کرمان به دنیا آمد، اما سالهای پایانی عمرش را در شیراز گذراند و در همانجا درگذشت. گفته میشود حافظ شیرازی تحت تأثیر اشعار او قرار داشته و از خواجو الهام گرفته است.
این آرامگاه بدون سقف و در فضای بازی ساخته شده که نمادی از سادگی و عظمت این شاعر بزرگ است. در مرکز بنا، سنگ قبر خواجو در داخل یک محفظه شیشهای قرار دارد و روی آن آیهای از سوره الرحمن حک شده است. در کنار مزار، مجسمهای سنگی از خواجو وجود دارد که در حالی کتابی در دست دارد و انگار در حال خلق یک غزل تازه است.
کمی بالاتر از مقبره، سه غار قرار دارند که محل عبادت و خلوتگاه خواجو و دیگر عارفان آن زمان بوده است. همچنین مقبره یکی از وزرای دوره ایلخانی نیز در نزدیکی یکی از این غارها قرار دارد.
هنگام ورود به این مکان، ابتدا در محوطهای که دور تا دورش با ستونها و طاقهای سفید رنگ پوشیده شده است، مجسمه خواجو را مشاهده میکنید. سپس از طریق پلههای سنگی به سمت بالا حرکت میکنید و از باغ سرسبز و زیبایی به نام بوستان خواجو رد میشوید. این مجموعه به دلیل دید برجستهاش به شهر شیراز، یکی از نقاط محبوب عکاسی و لحظات تأملبرانگیز است.
معماری این آرامگاه بسیار ساده ولی زیبا است. دو ستون بلند در دو طرف بنا، نمادی از عظمت این شاعر است. روی سنگ قبر هیچ نامی از خواجو وجود ندارد و فقط عبارت «کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ وَ یَبْقَی وَجْهُ رَبّکَ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ» حک شده است.
این مکان به نوعی شباهتهایی به هنر تختجمشید دارد؛ از جمله نقشهای تزیینی و نقوش باستانی. همچنین شیر سنگی در محل به یادآور تمدنهای قدیمی ایران است.
در کنار آرامگاه، چندین کتیبه سنگی با اشعار خواجو دیده میشود که احساسی عمیق از شعر و فرهنگ ایرانی را القا میکند. منظره بسیار زیبای شهر شیراز از این نقطه، تجربهای ناب را برای بازدیدکنندگان فراهم میکند.
خواجوی کرمانی یکی از شاعران برجسته قرن هشتم هجری قمری و از شاعران برجسته دوره ایلخانی است که در کرمان به دنیا آمد، اما سالهای پایانی عمرش را در شیراز گذراند و در همانجا درگذشت. گفته میشود حافظ شیرازی تحت تأثیر اشعار او قرار داشته و از خواجو الهام گرفته است.
این آرامگاه بدون سقف و در فضای بازی ساخته شده که نمادی از سادگی و عظمت این شاعر بزرگ است. در مرکز بنا، سنگ قبر خواجو در داخل یک محفظه شیشهای قرار دارد و روی آن آیهای از سوره الرحمن حک شده است. در کنار مزار، مجسمهای سنگی از خواجو وجود دارد که در حالی کتابی در دست دارد و انگار در حال خلق یک غزل تازه است.
کمی بالاتر از مقبره، سه غار قرار دارند که محل عبادت و خلوتگاه خواجو و دیگر عارفان آن زمان بوده است. همچنین مقبره یکی از وزرای دوره ایلخانی نیز در نزدیکی یکی از این غارها قرار دارد.
هنگام ورود به این مکان، ابتدا در محوطهای که دور تا دورش با ستونها و طاقهای سفید رنگ پوشیده شده است، مجسمه خواجو را مشاهده میکنید. سپس از طریق پلههای سنگی به سمت بالا حرکت میکنید و از باغ سرسبز و زیبایی به نام بوستان خواجو رد میشوید. این مجموعه به دلیل دید برجستهاش به شهر شیراز، یکی از نقاط محبوب عکاسی و لحظات تأملبرانگیز است.
معماری این آرامگاه بسیار ساده ولی زیبا است. دو ستون بلند در دو طرف بنا، نمادی از عظمت این شاعر است. روی سنگ قبر هیچ نامی از خواجو وجود ندارد و فقط عبارت «کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ وَ یَبْقَی وَجْهُ رَبّکَ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ» حک شده است.
این مکان به نوعی شباهتهایی به هنر تختجمشید دارد؛ از جمله نقشهای تزیینی و نقوش باستانی. همچنین شیر سنگی در محل به یادآور تمدنهای قدیمی ایران است.
در کنار آرامگاه، چندین کتیبه سنگی با اشعار خواجو دیده میشود که احساسی عمیق از شعر و فرهنگ ایرانی را القا میکند. منظره بسیار زیبای شهر شیراز از این نقطه، تجربهای ناب را برای بازدیدکنندگان فراهم میکند.
پارک خواجوی کرمانی زیباییهای طبیعت در دامنه کوه صبوی
مکان طبیعت گردی، پارک، در استان فارس شهر شیراز | مشاهده در نقشه
مکان طبیعت گردی، پارک، در استان فارس شهر شیراز | مشاهده در نقشه
بوستان خواجوی کرمانی یکی از زیباترین فضاهای سبز شهر شیراز است که در دامنه کوه صبوی و در نزدیکی دروازه قرآن قرار گرفته است.
هنگام ورود به بوستان، با یک مسیر پلهای مواجه میشوید که از پایین کوه به سمت قسمتهای بالایی آن میرود. این مسیر با درختان، آبنماها و دیدهبانیهای متعدد به شهر، فرصتی استثنایی برای پیادهروی و عکاسی فراهم میکند. در تمام طول مسیر، حس آرامش و تماس با طبیعت، ذهن را درگیر خود میکند.
این بوستان دارای چندین جاذبه دیدنی است، از جمله:
آبنماهای زیبا و طبیعی که در مسیر حرکت به سمت بالای کوه قرار دارند
طاق قدیمی و زیبا در انتهای بوستان که نمادی از هنرمندی معماری ایرانی است
غارهای سهگانه که یکی از آنها محل خلوتگاه خواجوی کرمانی و دو تای دیگر دارای نقشهای تاریخی و باستانی هستند
شیر سنگی در مجاورت یکی از غارها که آبی از دهانش جاری است و زیبایی خاصی به فضا میدهد
فروشگاهی از صنایع دستی و محصولات فرهنگی که میتوانید یادبودی از این مکان زیبا به همراه ببرید
در دیوارهای سنگی و فضای داخلی غارها، نقشهای برجستهای زیبا دیده میشوند که الهامگرفته از اساطیر ایرانی و صحنههای تاریخی هستند.
این نقشها با دقت بالایی حک شدهاند و تصاویری از مراسم دینی، صحنههای شکار و حتی صحنههای نظامی را به تصویر میکشند.
این نقشها گواهی از وجود فرهنگ عمیق ایرانی در این منطقه هستند.
همچنین در نزدیکی یکی از غارها، قبر خواجه عمادالدین محمود قرار دارد.
او یکی از شخصیتهای برجسته و وزیران دوره مغول بوده که در کنار خواجوی کرمانی در این منطقه مدفون شده است.
این مقبره که البته کمتر مورد توجه گردشگران قرار میگیرد، نمادی از تنوع تاریخی و فرهنگی این منطقه است.
اما یکی از جذابیتهای ویژه این بوستان، نقش برجسته فتحعلیشاه و فرزندانش است که در دیوارهای سنگی در بالای بوستان دیده میشود.
این نقش برجسته نمونهای از هنر حجاری دوره قاجار است و تصاویر پادشاهان این دودمان را در کنار هم به تصویر میکشد.
این عنصر تزیینی، به نوعی نشان از دخالت بعدی در فضا در دوره قاجاریه دارد و اثری از بازسازیهای بعدی است.
در داخل بوستان، فضایی گرم و دلنواز فرهنگی هم فراهم شده است.
فرهنگسرای خواجو و فروشگاههای صنایع دستی میتوانند فرصتی برای شناخت بیشتر از شعر و فرهنگ این منطقه باشند.
این بوستان نه تنها برای علاقهمندان به طبیعت، بلکه برای دوستداران هنر و فرهنگ ایرانی هم جذاب است.
هنگام ورود به بوستان، با یک مسیر پلهای مواجه میشوید که از پایین کوه به سمت قسمتهای بالایی آن میرود. این مسیر با درختان، آبنماها و دیدهبانیهای متعدد به شهر، فرصتی استثنایی برای پیادهروی و عکاسی فراهم میکند. در تمام طول مسیر، حس آرامش و تماس با طبیعت، ذهن را درگیر خود میکند.
این بوستان دارای چندین جاذبه دیدنی است، از جمله:
آبنماهای زیبا و طبیعی که در مسیر حرکت به سمت بالای کوه قرار دارند
طاق قدیمی و زیبا در انتهای بوستان که نمادی از هنرمندی معماری ایرانی است
غارهای سهگانه که یکی از آنها محل خلوتگاه خواجوی کرمانی و دو تای دیگر دارای نقشهای تاریخی و باستانی هستند
شیر سنگی در مجاورت یکی از غارها که آبی از دهانش جاری است و زیبایی خاصی به فضا میدهد
فروشگاهی از صنایع دستی و محصولات فرهنگی که میتوانید یادبودی از این مکان زیبا به همراه ببرید
در دیوارهای سنگی و فضای داخلی غارها، نقشهای برجستهای زیبا دیده میشوند که الهامگرفته از اساطیر ایرانی و صحنههای تاریخی هستند.
این نقشها با دقت بالایی حک شدهاند و تصاویری از مراسم دینی، صحنههای شکار و حتی صحنههای نظامی را به تصویر میکشند.
این نقشها گواهی از وجود فرهنگ عمیق ایرانی در این منطقه هستند.
همچنین در نزدیکی یکی از غارها، قبر خواجه عمادالدین محمود قرار دارد.
او یکی از شخصیتهای برجسته و وزیران دوره مغول بوده که در کنار خواجوی کرمانی در این منطقه مدفون شده است.
این مقبره که البته کمتر مورد توجه گردشگران قرار میگیرد، نمادی از تنوع تاریخی و فرهنگی این منطقه است.
اما یکی از جذابیتهای ویژه این بوستان، نقش برجسته فتحعلیشاه و فرزندانش است که در دیوارهای سنگی در بالای بوستان دیده میشود.
این نقش برجسته نمونهای از هنر حجاری دوره قاجار است و تصاویر پادشاهان این دودمان را در کنار هم به تصویر میکشد.
این عنصر تزیینی، به نوعی نشان از دخالت بعدی در فضا در دوره قاجاریه دارد و اثری از بازسازیهای بعدی است.
در داخل بوستان، فضایی گرم و دلنواز فرهنگی هم فراهم شده است.
فرهنگسرای خواجو و فروشگاههای صنایع دستی میتوانند فرصتی برای شناخت بیشتر از شعر و فرهنگ این منطقه باشند.
این بوستان نه تنها برای علاقهمندان به طبیعت، بلکه برای دوستداران هنر و فرهنگ ایرانی هم جذاب است.
دروازه قرآن متبرک شدن مسافران از زمان عضدالدوله
مکان گردشگری، دروازه، در استان فارس شهر شیراز | مشاهده در نقشه
مکان گردشگری، دروازه، در استان فارس شهر شیراز | مشاهده در نقشه
دروازه قرآن یکی از قدیمیترین و معروفترین دروازههای شهر شیراز است که در تنگه "الله اکبر" و در ورودی شهر قرار گرفته است.
این بنای تاریخی در دوره حکومت عضدالدوله دیلمی ساخته شد و در آن زمان شیراز پایتخت بود. نام این دروازه از قرآنی نفیس گرفته شده که در بالای آن قرار داشت تا مسافرانی که از زیر آن عبور میکردند، متبرک شوند.
این دروازه در طول تاریخ بارها تخریب و مرمت شده است. مهمترین بازسازیها در دوره کریمخان زند انجام شد، که دو قرآن بزرگ به نام "قرآن هفده من " در آن قرار داده شدند. این قرآنها امروزه در موزه پارس نگهداری میشوند.
آخرین مرمت در سال ۱۳۹۷ انجام شده و فضای اطراف آن به یک مجموعه تفریحی و گردشگری تبدیل شده است.
دروازه قرآن یکی از شش دروازه قدیمی شیراز بوده و تنها دروازه باقیمانده از آن دوران است. این دروازه به عنوان یکی از آثار ثبت ملی، در سال ۱۳۷۵ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شد .
در سالهای گذشته، این مسیر توسط خودروها طی میشد، اما امروزه مسیر اتومبیل بسته شده و تبدیل به فضای پیادهگردی شده است. در کنار دروازه، یک پارک کوهستانی نیز ایجاد شده که فرصتی برای استراحت و لحظاتی آرامشبخش فراهم میکند.
این دروازه همچنین مرز دو کوه "باباکوهی" و "چهل مقام" است و از زیر آن، راهروی تاریخی و قدیمی ای میگذرد که قدمت آن به هزارهها برمیگردد.
همچنین، این مکان در مجاورت مقبره خواجوی کرمانی و غارهای قدیمی قرار دارد.
دروازه قرآن شیراز نه تنها یک اثر تاریخی است، بلکه نمادی از میهماننوازی ایرانی و دعا برای مسافران است.
این بنای تاریخی در دوره حکومت عضدالدوله دیلمی ساخته شد و در آن زمان شیراز پایتخت بود. نام این دروازه از قرآنی نفیس گرفته شده که در بالای آن قرار داشت تا مسافرانی که از زیر آن عبور میکردند، متبرک شوند.
این دروازه در طول تاریخ بارها تخریب و مرمت شده است. مهمترین بازسازیها در دوره کریمخان زند انجام شد، که دو قرآن بزرگ به نام "قرآن هفده من " در آن قرار داده شدند. این قرآنها امروزه در موزه پارس نگهداری میشوند.
آخرین مرمت در سال ۱۳۹۷ انجام شده و فضای اطراف آن به یک مجموعه تفریحی و گردشگری تبدیل شده است.
دروازه قرآن یکی از شش دروازه قدیمی شیراز بوده و تنها دروازه باقیمانده از آن دوران است. این دروازه به عنوان یکی از آثار ثبت ملی، در سال ۱۳۷۵ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شد .
در سالهای گذشته، این مسیر توسط خودروها طی میشد، اما امروزه مسیر اتومبیل بسته شده و تبدیل به فضای پیادهگردی شده است. در کنار دروازه، یک پارک کوهستانی نیز ایجاد شده که فرصتی برای استراحت و لحظاتی آرامشبخش فراهم میکند.
این دروازه همچنین مرز دو کوه "باباکوهی" و "چهل مقام" است و از زیر آن، راهروی تاریخی و قدیمی ای میگذرد که قدمت آن به هزارهها برمیگردد.
همچنین، این مکان در مجاورت مقبره خواجوی کرمانی و غارهای قدیمی قرار دارد.
دروازه قرآن شیراز نه تنها یک اثر تاریخی است، بلکه نمادی از میهماننوازی ایرانی و دعا برای مسافران است.