کاخ در جاذبه های گردشگری
مشاهده مطالب درباره کاخ در جاذبه های گردشگری در سایت و وب اپلیکیشن گردشگری یوتور و یافتن مطالب مرتبط با کاخ
کمپینگ و آبنوردی تنگ کاکاخانی در روز پنجشنبه, ۹ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۳ بعد از ظهر از میدان معلم، جنب بانک ملی آغاز شده و در روز جمعه, ۱۰ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۸ بعد از ظهر پایان میپذیرد .مهلت ثبت نام این تور پایان یافت.
مکان گردشگری، کاخ
در استان فارس
نزدیک به : پاسارگاد
کاخ اختصاصی کوروش، یکی از برجستهترین آثار باستانی مجموعه تاریخی پاسارگاد است. این کاخ به عنوان مسکن شخصی کوروش کبیر طراحی شده و در فاصله حدود ۳۰۰ متری شمال غربی کاخ پذیرایی قرار دارد.
این بنای منحصر به فرد دارای نقشه به شکل حرف H است و مساحتی بالغ بر ۳,۴۲۷ مترمربع داشته است. در مرکز آن، تالاری با ۳۰ ستون سنگی وجود داشته که امروزه تنها بقایایی از ستونهای سفید سنگی آن دیده میشود. این کاخ نمادی از قدرت، تحمل و انسانیتمداری کوروش بزرگ است.
کاخ اختصاصی کوروش در دوره هخامنشیان و در زمان حکومت خود کوروش بزرگ ساخته شده است. باستانشناسان بر این باورند که این کاخ جایگاه خصوصی و مسکونی شاه بوده و محلی برای استراحت و زندگی روزمره او محسوب میشد.
در دیوارهای این کاخ، سنگنوشتهای به خط میخی و به سه زبان پارسی باستان، عیلامی و بابلی کشف شده که مضمون معروفی دارد:
"من هستم کوروش، شاه هخامنشی"
این جمله نه تنها هویت معماری و تاریخی کاخ را مشخص میکند، بلکه اهمیت این بنا را در تاریخ تمدن ایران باستان روشن میکند.
کاخ اختصاصی کوروش دارای دو درگاه اصلی در ایوانهای شرقی و غربی و دو ورودی فرعی در ضلعهای شمالی و جنوبی است. درگاههای این کاخ با نقوش برجسته تزیین شدهاند که تصاویری از شاه را در حال حرکت به همراه چتردار یا مستخدم یا یارانش نشان میدهند. در این نقشها، پیکر شاه بزرگتر و برجستهتر از شخصیتهای دیگر دیده میشود.
از جمله زیباییهای معماری این کاخ:
استفاده از سنگهای سفید مرمرنما، سنگ آهکی سیاه و سنگ ماسهای کبودرنگ
کفسازی منحصربهفرد با سنگهای سیاه و سفید
نهرهای آبی در داخل کاخ برای عبور سیلاب و مدیریت آب
تزیینات قاشقیشکل افقی روی شالوده ستونها
در سمت چپ و روبروی ایوان، سکویی سنگی وجود دارد که احتمالاً جایگاه شاه در هنگام استراحت و تماشای باغ بوده است.
این بنای منحصر به فرد دارای نقشه به شکل حرف H است و مساحتی بالغ بر ۳,۴۲۷ مترمربع داشته است. در مرکز آن، تالاری با ۳۰ ستون سنگی وجود داشته که امروزه تنها بقایایی از ستونهای سفید سنگی آن دیده میشود. این کاخ نمادی از قدرت، تحمل و انسانیتمداری کوروش بزرگ است.
کاخ اختصاصی کوروش در دوره هخامنشیان و در زمان حکومت خود کوروش بزرگ ساخته شده است. باستانشناسان بر این باورند که این کاخ جایگاه خصوصی و مسکونی شاه بوده و محلی برای استراحت و زندگی روزمره او محسوب میشد.
در دیوارهای این کاخ، سنگنوشتهای به خط میخی و به سه زبان پارسی باستان، عیلامی و بابلی کشف شده که مضمون معروفی دارد:
"من هستم کوروش، شاه هخامنشی"
این جمله نه تنها هویت معماری و تاریخی کاخ را مشخص میکند، بلکه اهمیت این بنا را در تاریخ تمدن ایران باستان روشن میکند.
کاخ اختصاصی کوروش دارای دو درگاه اصلی در ایوانهای شرقی و غربی و دو ورودی فرعی در ضلعهای شمالی و جنوبی است. درگاههای این کاخ با نقوش برجسته تزیین شدهاند که تصاویری از شاه را در حال حرکت به همراه چتردار یا مستخدم یا یارانش نشان میدهند. در این نقشها، پیکر شاه بزرگتر و برجستهتر از شخصیتهای دیگر دیده میشود.
از جمله زیباییهای معماری این کاخ:
استفاده از سنگهای سفید مرمرنما، سنگ آهکی سیاه و سنگ ماسهای کبودرنگ
کفسازی منحصربهفرد با سنگهای سیاه و سفید
نهرهای آبی در داخل کاخ برای عبور سیلاب و مدیریت آب
تزیینات قاشقیشکل افقی روی شالوده ستونها
در سمت چپ و روبروی ایوان، سکویی سنگی وجود دارد که احتمالاً جایگاه شاه در هنگام استراحت و تماشای باغ بوده است.
مکان گردشگری، کاخ
در استان فارس
نزدیک به : مرودشت
تخت جمشید، معروف به پرسپولیس ، یکی از بزرگترین و شکوهمندترین آثار باستانی جهان است که در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی شیراز در شهرستان مرودشت قرار دارد. این مجموعه، که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، گواهی است بر عظمت تمدن ایرانی و نماد هویت فرهنگی ما ایرانیان.
بنای این مجموعه در زمان داریوش اول هخامنشی آغاز شد و در طول حکومت خشایارشا و اردشیر اول ادامه یافت. این بنای عظیم با مساحتی بالغ بر ۱۲۵ هزار مترمربع ، نقشهای منحصر به فرد داشت که شامل کاخها، دروازهها، آرامگاهها، خزانهها و مراکز اداری بود.
معماری تخت جمشید با استفاده از سنگهای بزرگ، ستونهای بلند، کتیبههای خط میخی و نقشبرجستههای هنری ، هنوز هم موجب شگفتی مهندسان و معماران است. هر کاخ و بنا در این محوطه در زمان خود وظیفه خاصی داشته است. از جمله مراسمهای تشریفاتی، ذخیره خزانه، محل اقامت و کارهای اداری .
در گذشته، مردم این بنا را "تخت جمشید" مینامیدند و به این باور بودند که جایگاهی است برای شاه اسطورهای ایران باستان. اما با شروع دوره باستانشناسی مدرن در ایران ، مشخص شد که این مجموعه همان پارسه یا پایتخت تشریفاتی شاهان هخامنشی است.
در ساخت این مجموعه، سنگهایی به وزن تا شش تن استفاده شده است. تراشیدن این سنگها، حمل آنها به ارتفاع و نصب دقیق آنها، بدون استفاده از ملات، نشانهای از دقت و تخصص بالای معماران آن دوران است.
این مجموعه شامل بخشهای مهمی است:
دروازه ملل با تصاویر نمادین اقوام تحت حکومت هخامنشی
کاخ آپادانا با ۳۶ ستون باقیمانده و سرستونهای شیردار
کاخ تچر (کاخ داریوش) با نقشهای الهی و مذهبی
کاخ هدیش (کاخ خشایارشا) با نقشهای نمادین آتش و خورشید
خزانه تخت جمشید که محل ذخیره گنج شاهی بوده است
آرامگاههای شاهان هخامنشی در دامنه کوه روبروی مجموعه
محوطه این بنا در دامنه غربی کوه رحمت (کوه مهر) قرار دارد و از تمام جهات قابل دیدن است. موقعیت طبیعی آن در میان کوهها و جلگههای سرسبز، زیبایی خاصی به این مکان میدهد.
ساخت این بنا در حدود ۲۵۰۰ سال پیش آغاز شد و تا زمان سقوط شاهنشاهی هخامنشیان ادامه داشت. در زمان حمله اسکندر مقدونی ، این مجموعه به آتش کشیده شد و بخشهای زیادی از آن نابود گردید.
بر اساس کشفیات، کارگران این مجموعه حقوق دریافت میکردند و حتی زنان نیز در کارهای ساختمانی شرکت داشتند . این موضوع نشانهای از عدالتطلبی و سیستم مدیریتی پیشرفته شاهنشاهی هخامنشی است.
در بازدید از تخت جمشید، احساسی از غرور، افتخار و متصل شدن به ریشههای تاریخی را خواهید داشت. هر گامی که در این محوطه میزنید، گویی در کنار شاهان قدیم قدم میزنید.
این مکان در طول سال، بیشترین بازدیدکننده داخلی و خارجی را در میان جاذبههای گردشگری ایران جذب میکند. اما اهمیت آن تنها در زیباییهای ظاهری نیست، بلکه نمادی از فرهنگ، انسانیتمداری و تحول اجتماعی در دوران هخامنشیان است.
بنای این مجموعه در زمان داریوش اول هخامنشی آغاز شد و در طول حکومت خشایارشا و اردشیر اول ادامه یافت. این بنای عظیم با مساحتی بالغ بر ۱۲۵ هزار مترمربع ، نقشهای منحصر به فرد داشت که شامل کاخها، دروازهها، آرامگاهها، خزانهها و مراکز اداری بود.
معماری تخت جمشید با استفاده از سنگهای بزرگ، ستونهای بلند، کتیبههای خط میخی و نقشبرجستههای هنری ، هنوز هم موجب شگفتی مهندسان و معماران است. هر کاخ و بنا در این محوطه در زمان خود وظیفه خاصی داشته است. از جمله مراسمهای تشریفاتی، ذخیره خزانه، محل اقامت و کارهای اداری .
در گذشته، مردم این بنا را "تخت جمشید" مینامیدند و به این باور بودند که جایگاهی است برای شاه اسطورهای ایران باستان. اما با شروع دوره باستانشناسی مدرن در ایران ، مشخص شد که این مجموعه همان پارسه یا پایتخت تشریفاتی شاهان هخامنشی است.
در ساخت این مجموعه، سنگهایی به وزن تا شش تن استفاده شده است. تراشیدن این سنگها، حمل آنها به ارتفاع و نصب دقیق آنها، بدون استفاده از ملات، نشانهای از دقت و تخصص بالای معماران آن دوران است.
این مجموعه شامل بخشهای مهمی است:
دروازه ملل با تصاویر نمادین اقوام تحت حکومت هخامنشی
کاخ آپادانا با ۳۶ ستون باقیمانده و سرستونهای شیردار
کاخ تچر (کاخ داریوش) با نقشهای الهی و مذهبی
کاخ هدیش (کاخ خشایارشا) با نقشهای نمادین آتش و خورشید
خزانه تخت جمشید که محل ذخیره گنج شاهی بوده است
آرامگاههای شاهان هخامنشی در دامنه کوه روبروی مجموعه
محوطه این بنا در دامنه غربی کوه رحمت (کوه مهر) قرار دارد و از تمام جهات قابل دیدن است. موقعیت طبیعی آن در میان کوهها و جلگههای سرسبز، زیبایی خاصی به این مکان میدهد.
ساخت این بنا در حدود ۲۵۰۰ سال پیش آغاز شد و تا زمان سقوط شاهنشاهی هخامنشیان ادامه داشت. در زمان حمله اسکندر مقدونی ، این مجموعه به آتش کشیده شد و بخشهای زیادی از آن نابود گردید.
بر اساس کشفیات، کارگران این مجموعه حقوق دریافت میکردند و حتی زنان نیز در کارهای ساختمانی شرکت داشتند . این موضوع نشانهای از عدالتطلبی و سیستم مدیریتی پیشرفته شاهنشاهی هخامنشی است.
در بازدید از تخت جمشید، احساسی از غرور، افتخار و متصل شدن به ریشههای تاریخی را خواهید داشت. هر گامی که در این محوطه میزنید، گویی در کنار شاهان قدیم قدم میزنید.
این مکان در طول سال، بیشترین بازدیدکننده داخلی و خارجی را در میان جاذبههای گردشگری ایران جذب میکند. اما اهمیت آن تنها در زیباییهای ظاهری نیست، بلکه نمادی از فرهنگ، انسانیتمداری و تحول اجتماعی در دوران هخامنشیان است.