جاذبه های شیراز در جاذبه های گردشگری
مشاهده مطالب درباره جاذبه های شیراز در جاذبه های گردشگری در سایت و وب اپلیکیشن گردشگری یوتور و یافتن مطالب مرتبط با جاذبه های شیراز
مکان گردشگری، خانه
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
خانه زینتالملک یکی از بهیادماندنیترین بنای تاریخی شیراز است که تلفیقی بینظیر از معماری سنتی ایرانی و هنرهای تزیینی دوره قاجار را به نمایش میگذارد. این خانه تاریخی دارای بیش از ۲۰ اتاق تو در تو است که با گچبری، نقاشی و آیینهکاریهای ظریف تزیین شدهاند. سقفهای چوبی این خانه نیز با تصاویر حیوانات، پرندگان و گلها نقاشی شدهاند و دقت بالای هنرمندان آن را بهخوبی نشان میدهد.
اما چیزی که این خانه را به یک مقصد گردشگری خاص تبدیل کرده، زیرزمین آجرکاری شده آن است. این فضای زیرزمینی بزرگ و طولانی که در سه ضلع اصلی خانه گسترده شده، در سال ۱۳۸۲ به موزه "گنجینه فارس" تغییر نام داد. در این موزه، مجسمههایی از شخصیتهای برجسته استان فارس از دوره هخامنشی تا دوره معاصر به نمایش درآمدهاند. مجسمههایی از کریم خان زند، سعدی، نصیرالملک، محمد نمازی، خشایارشاه، ابن مقفع و بسیاری دیگر در این فضا دیده میشوند.
هنگام ورود به موزه، مجسمه زینتالملک در ابتدای راه دیده میشود و هویت این خانه را به خوبی معرفی میکند. علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایرانی میتوانند ضمن دیدن این مجسمهها، با زندگی و آثار این شخصیتها آشنا شوند. تزیینات آجری داخل زیرزمین نیز بعد از مرمت، زیبایی خاصی به فضا دادهاند.
بعد از بازدید از زیرزمین، بازدیدکننده دوباره به سطح اول خانه بازمیگردد و میتواند فضای اصلی خانه را با حیاط مرکزی، دو باغچه قرینه و حوض فیروزهای را تماشا کند. در این قسمت، تالار آینه با زیبایی محسورکنندهاش چشمها را به خود جلب میکند. همچنین در بالای سردر خانه، کاشیکاری هفترنگی با موضوع دو شیر شمشیر به دست و دو فرشته وجود دارد که به ظاهر بنا حس تاریخی خاصی میدهد.
خانه زینتالملک در واقع "اندرونی" خاندان قوام بوده و از طریق یک راه زیرزمینی به باغ نارنجستان قوام متصل است. البته این راه امروزه بسته است. این خانه از الگوی معماری سنتی شیرازی بهره میبرد؛ یعنی شامل یک حیاط مرکزی، فضای تابستاننشین و زمستاننشین است. فضایی که هر زاویهاش از زیبایی و جزییات ظریف پنهانی تشکیل شده است.
در بخشی از خانه، فروشگاهی کوچک از محصولات فرهنگی و صنایع دستی قرار دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید. همچنین در قسمت زمستاننشین خانه، یک کافه وجود دارد که خدمات قهوهخوری را ارائه میدهد.
این خانه توسط خاندان قوام و در دوره حکومت ناصرالدینشاه قاجار ساخته شد. زینتالملک، صاحب این خانه، یکی از زنان خیرخواه شهر بود که مجالس خیریه برگزار میکرد و به فقرا کمک میکرد. او دختر قوامالملک چهارم بود و خاندان قوام از قدیمیترین خاندانهای والی شیراز در دورههای مختلف بودند.
اما چیزی که این خانه را به یک مقصد گردشگری خاص تبدیل کرده، زیرزمین آجرکاری شده آن است. این فضای زیرزمینی بزرگ و طولانی که در سه ضلع اصلی خانه گسترده شده، در سال ۱۳۸۲ به موزه "گنجینه فارس" تغییر نام داد. در این موزه، مجسمههایی از شخصیتهای برجسته استان فارس از دوره هخامنشی تا دوره معاصر به نمایش درآمدهاند. مجسمههایی از کریم خان زند، سعدی، نصیرالملک، محمد نمازی، خشایارشاه، ابن مقفع و بسیاری دیگر در این فضا دیده میشوند.
هنگام ورود به موزه، مجسمه زینتالملک در ابتدای راه دیده میشود و هویت این خانه را به خوبی معرفی میکند. علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایرانی میتوانند ضمن دیدن این مجسمهها، با زندگی و آثار این شخصیتها آشنا شوند. تزیینات آجری داخل زیرزمین نیز بعد از مرمت، زیبایی خاصی به فضا دادهاند.
بعد از بازدید از زیرزمین، بازدیدکننده دوباره به سطح اول خانه بازمیگردد و میتواند فضای اصلی خانه را با حیاط مرکزی، دو باغچه قرینه و حوض فیروزهای را تماشا کند. در این قسمت، تالار آینه با زیبایی محسورکنندهاش چشمها را به خود جلب میکند. همچنین در بالای سردر خانه، کاشیکاری هفترنگی با موضوع دو شیر شمشیر به دست و دو فرشته وجود دارد که به ظاهر بنا حس تاریخی خاصی میدهد.
خانه زینتالملک در واقع "اندرونی" خاندان قوام بوده و از طریق یک راه زیرزمینی به باغ نارنجستان قوام متصل است. البته این راه امروزه بسته است. این خانه از الگوی معماری سنتی شیرازی بهره میبرد؛ یعنی شامل یک حیاط مرکزی، فضای تابستاننشین و زمستاننشین است. فضایی که هر زاویهاش از زیبایی و جزییات ظریف پنهانی تشکیل شده است.
در بخشی از خانه، فروشگاهی کوچک از محصولات فرهنگی و صنایع دستی قرار دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید. همچنین در قسمت زمستاننشین خانه، یک کافه وجود دارد که خدمات قهوهخوری را ارائه میدهد.
این خانه توسط خاندان قوام و در دوره حکومت ناصرالدینشاه قاجار ساخته شد. زینتالملک، صاحب این خانه، یکی از زنان خیرخواه شهر بود که مجالس خیریه برگزار میکرد و به فقرا کمک میکرد. او دختر قوامالملک چهارم بود و خاندان قوام از قدیمیترین خاندانهای والی شیراز در دورههای مختلف بودند.
مکان گردشگری، قلعه
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
ارگ کریمخان یکی از برجستهترین آثار تاریخی ایران است که در دوره زندیه و به دستور کریمخان زند ساخته شده و نمادی از عظمت و تمدن این دوره است. این بنای تاریخی با طرحی مستحکم و منحصر به فرد، تلفیقی از معماری نظامی و مسکونی است که در قلب شهر شیراز جای گرفته است.
این ارگ در واقع اقامتگاه شخصی کریمخان بوده و در طول تاریخ کاربریهای مختلفی داشته است. در دوره پهلوی، به دلیل عدم توجه به ارزش تاریخی آن، این بنا به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت. اما بعد از شناسایی اهمیت فرهنگی و تاریخی آن، عملیات مرمت و بازسازی آغاز شد و امروزه به عنوان یکی از مراکز گردشگری مهم ایران به بازدید عموم گشوده شده است.
معماری ارگ کریمخان به شکلی مربعی است که دیوارهای بلند و قطور آجری و چهار برج گوشهدار آن، هویت نظامی این بنا را مشخص میکند. ارتفاع دیوارها به ۱۲ متر و برجها به ۱۴ متر میرسد که عظمت بینظیری به آن میدهد. البته، ظاهر نظامی این بنا در داخل با فضایی آرام و مسکونی ترکیب شده است.
حیاط مرکزی ارگ با یک استخر بزرگ در وسط، گلکاریها و درختان نارنج، فضایی دلنشین و دلنواز فراهم کرده است. دور تا دور حیاط، ایوانها و اتاقهایی با گچبریهای زیبا قرار دارند که هنرمندان دوره زندیه را به خوبی به تصویر میکشند. نقاشیهای اسلیمی، طرحهای گل و مرغ و همچنین شیشههای رنگی پنجرهها، هر یک از زیباییهای برجسته این مجموعه هستند.
یکی از بخشهای جذاب این ارگ، حمام اختصاصی آن است که از قدیمیترین حمامهای این نوع در ایران به شمار میآید. این حمام که برای استفاده خاندان سلطنتی ساخته شده بود، امروزه نمونهای از زندگی لوکس و سنتی ایرانیان را به تصویر میکشد.
داخل ارگ شامل چندین اتاق است که برخی از آنها به نمایشگاههای دائمی یا موقت تبدیل شدهاند. یکی از این نمایشگاهها مجسمههایی از شخصیتهای تاریخی را به نمایش میگذارد و یادآور دوران شکوفایی زندیه است. همچنین در یکی از ساختمانهای مجاور، فروشگاهی از محصولات فرهنگی و صنایع دستی شیرازی وجود دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید.
یکی از جذابیتهای دیدنی این ارگ، نمای بالای دروازه ورودی است که تصویری بزرگ از صحنه معروف «نبرد رستم و دیو سفید» بر روی آن نقاشی شده است. این نقاشی اگرچه از دوره قاجاریه است، ولی با نمای کلی ارگ تناسب خوبی دارد.
با این حال، برخی از بازدیدکنندگان معتقدند که داخل ارگ در مقایسه با نمای بیرونی چندان جذاب نیست و بیشتر ارزش تماشای بیرونی این بناست. با این حال، برای آشنایی با تاریخ شیراز و دوره زندیه، بازدید از این اثر ملی الزامی است.
در نهایت، ارگ کریمخان نه تنها یک بناست، بلکه نمادی از ثبات، آرامش و تمدن زندیه است. اینجا جایی است که هر سنگش سخن میگوید و گذر زمان را در قالب هنر و معماری به نمایش گذاشته است.
این ارگ در واقع اقامتگاه شخصی کریمخان بوده و در طول تاریخ کاربریهای مختلفی داشته است. در دوره پهلوی، به دلیل عدم توجه به ارزش تاریخی آن، این بنا به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت. اما بعد از شناسایی اهمیت فرهنگی و تاریخی آن، عملیات مرمت و بازسازی آغاز شد و امروزه به عنوان یکی از مراکز گردشگری مهم ایران به بازدید عموم گشوده شده است.
معماری ارگ کریمخان به شکلی مربعی است که دیوارهای بلند و قطور آجری و چهار برج گوشهدار آن، هویت نظامی این بنا را مشخص میکند. ارتفاع دیوارها به ۱۲ متر و برجها به ۱۴ متر میرسد که عظمت بینظیری به آن میدهد. البته، ظاهر نظامی این بنا در داخل با فضایی آرام و مسکونی ترکیب شده است.
حیاط مرکزی ارگ با یک استخر بزرگ در وسط، گلکاریها و درختان نارنج، فضایی دلنشین و دلنواز فراهم کرده است. دور تا دور حیاط، ایوانها و اتاقهایی با گچبریهای زیبا قرار دارند که هنرمندان دوره زندیه را به خوبی به تصویر میکشند. نقاشیهای اسلیمی، طرحهای گل و مرغ و همچنین شیشههای رنگی پنجرهها، هر یک از زیباییهای برجسته این مجموعه هستند.
یکی از بخشهای جذاب این ارگ، حمام اختصاصی آن است که از قدیمیترین حمامهای این نوع در ایران به شمار میآید. این حمام که برای استفاده خاندان سلطنتی ساخته شده بود، امروزه نمونهای از زندگی لوکس و سنتی ایرانیان را به تصویر میکشد.
داخل ارگ شامل چندین اتاق است که برخی از آنها به نمایشگاههای دائمی یا موقت تبدیل شدهاند. یکی از این نمایشگاهها مجسمههایی از شخصیتهای تاریخی را به نمایش میگذارد و یادآور دوران شکوفایی زندیه است. همچنین در یکی از ساختمانهای مجاور، فروشگاهی از محصولات فرهنگی و صنایع دستی شیرازی وجود دارد که میتوانید از آنها به عنوان یادبود خریداری کنید.
یکی از جذابیتهای دیدنی این ارگ، نمای بالای دروازه ورودی است که تصویری بزرگ از صحنه معروف «نبرد رستم و دیو سفید» بر روی آن نقاشی شده است. این نقاشی اگرچه از دوره قاجاریه است، ولی با نمای کلی ارگ تناسب خوبی دارد.
با این حال، برخی از بازدیدکنندگان معتقدند که داخل ارگ در مقایسه با نمای بیرونی چندان جذاب نیست و بیشتر ارزش تماشای بیرونی این بناست. با این حال، برای آشنایی با تاریخ شیراز و دوره زندیه، بازدید از این اثر ملی الزامی است.
در نهایت، ارگ کریمخان نه تنها یک بناست، بلکه نمادی از ثبات، آرامش و تمدن زندیه است. اینجا جایی است که هر سنگش سخن میگوید و گذر زمان را در قالب هنر و معماری به نمایش گذاشته است.
مکان گردشگری، مقبره
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
آرامگاه کمالالدین ابوالعطا معروف به خواجوی کرمانی، یکی از جاذبههای فرهنگی و ادبی مهم شهر شیراز است که در کنار دروازه قرآن و در دامنه کوه صبوی قرار دارد. این مقبره در تنگه «الله اکبر» واقع شده است.
خواجوی کرمانی یکی از شاعران برجسته قرن هشتم هجری قمری و از شاعران برجسته دوره ایلخانی است که در کرمان به دنیا آمد، اما سالهای پایانی عمرش را در شیراز گذراند و در همانجا درگذشت. گفته میشود حافظ شیرازی تحت تأثیر اشعار او قرار داشته و از خواجو الهام گرفته است.
این آرامگاه بدون سقف و در فضای بازی ساخته شده که نمادی از سادگی و عظمت این شاعر بزرگ است. در مرکز بنا، سنگ قبر خواجو در داخل یک محفظه شیشهای قرار دارد و روی آن آیهای از سوره الرحمن حک شده است. در کنار مزار، مجسمهای سنگی از خواجو وجود دارد که در حالی کتابی در دست دارد و انگار در حال خلق یک غزل تازه است.
کمی بالاتر از مقبره، سه غار قرار دارند که محل عبادت و خلوتگاه خواجو و دیگر عارفان آن زمان بوده است. همچنین مقبره یکی از وزرای دوره ایلخانی نیز در نزدیکی یکی از این غارها قرار دارد.
هنگام ورود به این مکان، ابتدا در محوطهای که دور تا دورش با ستونها و طاقهای سفید رنگ پوشیده شده است، مجسمه خواجو را مشاهده میکنید. سپس از طریق پلههای سنگی به سمت بالا حرکت میکنید و از باغ سرسبز و زیبایی به نام بوستان خواجو رد میشوید. این مجموعه به دلیل دید برجستهاش به شهر شیراز، یکی از نقاط محبوب عکاسی و لحظات تأملبرانگیز است.
معماری این آرامگاه بسیار ساده ولی زیبا است. دو ستون بلند در دو طرف بنا، نمادی از عظمت این شاعر است. روی سنگ قبر هیچ نامی از خواجو وجود ندارد و فقط عبارت «کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ وَ یَبْقَی وَجْهُ رَبّکَ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ» حک شده است.
این مکان به نوعی شباهتهایی به هنر تختجمشید دارد؛ از جمله نقشهای تزیینی و نقوش باستانی. همچنین شیر سنگی در محل به یادآور تمدنهای قدیمی ایران است.
در کنار آرامگاه، چندین کتیبه سنگی با اشعار خواجو دیده میشود که احساسی عمیق از شعر و فرهنگ ایرانی را القا میکند. منظره بسیار زیبای شهر شیراز از این نقطه، تجربهای ناب را برای بازدیدکنندگان فراهم میکند.
خواجوی کرمانی یکی از شاعران برجسته قرن هشتم هجری قمری و از شاعران برجسته دوره ایلخانی است که در کرمان به دنیا آمد، اما سالهای پایانی عمرش را در شیراز گذراند و در همانجا درگذشت. گفته میشود حافظ شیرازی تحت تأثیر اشعار او قرار داشته و از خواجو الهام گرفته است.
این آرامگاه بدون سقف و در فضای بازی ساخته شده که نمادی از سادگی و عظمت این شاعر بزرگ است. در مرکز بنا، سنگ قبر خواجو در داخل یک محفظه شیشهای قرار دارد و روی آن آیهای از سوره الرحمن حک شده است. در کنار مزار، مجسمهای سنگی از خواجو وجود دارد که در حالی کتابی در دست دارد و انگار در حال خلق یک غزل تازه است.
کمی بالاتر از مقبره، سه غار قرار دارند که محل عبادت و خلوتگاه خواجو و دیگر عارفان آن زمان بوده است. همچنین مقبره یکی از وزرای دوره ایلخانی نیز در نزدیکی یکی از این غارها قرار دارد.
هنگام ورود به این مکان، ابتدا در محوطهای که دور تا دورش با ستونها و طاقهای سفید رنگ پوشیده شده است، مجسمه خواجو را مشاهده میکنید. سپس از طریق پلههای سنگی به سمت بالا حرکت میکنید و از باغ سرسبز و زیبایی به نام بوستان خواجو رد میشوید. این مجموعه به دلیل دید برجستهاش به شهر شیراز، یکی از نقاط محبوب عکاسی و لحظات تأملبرانگیز است.
معماری این آرامگاه بسیار ساده ولی زیبا است. دو ستون بلند در دو طرف بنا، نمادی از عظمت این شاعر است. روی سنگ قبر هیچ نامی از خواجو وجود ندارد و فقط عبارت «کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ وَ یَبْقَی وَجْهُ رَبّکَ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ» حک شده است.
این مکان به نوعی شباهتهایی به هنر تختجمشید دارد؛ از جمله نقشهای تزیینی و نقوش باستانی. همچنین شیر سنگی در محل به یادآور تمدنهای قدیمی ایران است.
در کنار آرامگاه، چندین کتیبه سنگی با اشعار خواجو دیده میشود که احساسی عمیق از شعر و فرهنگ ایرانی را القا میکند. منظره بسیار زیبای شهر شیراز از این نقطه، تجربهای ناب را برای بازدیدکنندگان فراهم میکند.
مکان گردشگری، مسجد
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
مسجد وکیل یکی از زیباترین و معروفترین بنای تاریخی شیراز است که به دستور کریمخان زند در دوره حکومت او ساخته شده و نمادی از عظمت و هنر معماری دوره زندیه است. این مسجد با طرح دو ایوانی و شبستانی باشکوه، همواره یکی از مقاصد اصلی گردشگران داخلی و خارجی در شیراز بوده است.
هنگام ورود به مسجد، ابتدا با حیاطی بزرگ و دلنشین مواجه میشوید که با سنگهای بزرگ و ضخیم فرش شده است. در وسط حیاط، حوضی زیبا قرار دارد که در کنار آن درختان نارنج و هوای خنک این مکان را به یک فضای دلنواز تبدیل کردهاند.
اما چیزی که واقعاً چشمها را مجذوب میکند، شبستان جنوبی مسجد است. این شبستان دارای ۴۸ ستون یکپارچه سنگی است که به صورت مارپیچ و با نقشهای ظریف حجاری شدهاند. بلندی هر ستون حدود ۵ متر و قطر آنها حدود ۸۰ سانتیمتر است. این ستونها با دقت بالایی حجاری شدهاند و زیبایی خاصی به فضا میدهند. خطوط نستعلیق و ثلثی که در دیوارها و طاقها دیده میشود، نیز زیبایی این مجموعه را دوچندان میکند.
در شمال مسجد، طاق مروارید قرار دارد، یکی از مهمترین عناصر معماری این مسجد. این طاق با کاشیکاریهای هفترنگ و خطوط قرآنی به خط ثلث، نمادی از توجه به زیبایی و معنویت است. روی این طاق، دو گلدسته نیز مشخصکننده اهمیت معماری و فرهنگی این بنا هستند.
محراب و منبر مسجد نیز از دیگر زیباییهای این مجموعه هستند. منبر این مسجد یکپارچه و از سنگ مرمر است که در سمت چپ محراب قرار گرفته و دارای ۱۴ پله است. این منبر از معادن مراغه آذربایجان ساخته شده و به نوعی نمادی از هنر تراش سنگ در ایران است.
مسجد وکیل دارای دو شبستان است:
شبستان شرقی: محل نماز جمعه و مراسمهای مهم دینی
شبستان جنوبی: مشهورترین بخش این مسجد با ستونهای سنگی و نقاشیهای زیبا
همچنین در دیوارها و طاقها، معرقکاریها و میناکاریهای فراموشنشدنی دیده میشوند که نشان از مهارت هنرمندان دوره زندیه دارند. کاشیکاریهای هفترنگ و خطوط قرآنی که در دیوارها و سقفها به چشم میخورد، چهرهای مذهبی و هنری به مسجد دادهاند.
مساحت کل مسجد وکیل حدود ۱۱,۰۰۰ متر مربع است و در کنار آن بازار وکیل و حمام وکیل نیز قرار دارند. این مجموعه فرهنگی و تاریخی امروزه به عنوان یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری شیراز شناخته میشود.
برای بازدید از این مسجد، لازم است احترام لازم به پوشش اسلامی و قواعد مساجد را رعایت کنید. البته در حال حاضر، مسجد برای بازدید گردشگران نیز باز است و فرصتی استثنایی برای دیدن هنر معماری ایرانی فراهم میکند.
هنگام ورود به مسجد، ابتدا با حیاطی بزرگ و دلنشین مواجه میشوید که با سنگهای بزرگ و ضخیم فرش شده است. در وسط حیاط، حوضی زیبا قرار دارد که در کنار آن درختان نارنج و هوای خنک این مکان را به یک فضای دلنواز تبدیل کردهاند.
اما چیزی که واقعاً چشمها را مجذوب میکند، شبستان جنوبی مسجد است. این شبستان دارای ۴۸ ستون یکپارچه سنگی است که به صورت مارپیچ و با نقشهای ظریف حجاری شدهاند. بلندی هر ستون حدود ۵ متر و قطر آنها حدود ۸۰ سانتیمتر است. این ستونها با دقت بالایی حجاری شدهاند و زیبایی خاصی به فضا میدهند. خطوط نستعلیق و ثلثی که در دیوارها و طاقها دیده میشود، نیز زیبایی این مجموعه را دوچندان میکند.
در شمال مسجد، طاق مروارید قرار دارد، یکی از مهمترین عناصر معماری این مسجد. این طاق با کاشیکاریهای هفترنگ و خطوط قرآنی به خط ثلث، نمادی از توجه به زیبایی و معنویت است. روی این طاق، دو گلدسته نیز مشخصکننده اهمیت معماری و فرهنگی این بنا هستند.
محراب و منبر مسجد نیز از دیگر زیباییهای این مجموعه هستند. منبر این مسجد یکپارچه و از سنگ مرمر است که در سمت چپ محراب قرار گرفته و دارای ۱۴ پله است. این منبر از معادن مراغه آذربایجان ساخته شده و به نوعی نمادی از هنر تراش سنگ در ایران است.
مسجد وکیل دارای دو شبستان است:
شبستان شرقی: محل نماز جمعه و مراسمهای مهم دینی
شبستان جنوبی: مشهورترین بخش این مسجد با ستونهای سنگی و نقاشیهای زیبا
همچنین در دیوارها و طاقها، معرقکاریها و میناکاریهای فراموشنشدنی دیده میشوند که نشان از مهارت هنرمندان دوره زندیه دارند. کاشیکاریهای هفترنگ و خطوط قرآنی که در دیوارها و سقفها به چشم میخورد، چهرهای مذهبی و هنری به مسجد دادهاند.
مساحت کل مسجد وکیل حدود ۱۱,۰۰۰ متر مربع است و در کنار آن بازار وکیل و حمام وکیل نیز قرار دارند. این مجموعه فرهنگی و تاریخی امروزه به عنوان یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری شیراز شناخته میشود.
برای بازدید از این مسجد، لازم است احترام لازم به پوشش اسلامی و قواعد مساجد را رعایت کنید. البته در حال حاضر، مسجد برای بازدید گردشگران نیز باز است و فرصتی استثنایی برای دیدن هنر معماری ایرانی فراهم میکند.
مکان گردشگری، دروازه
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
دروازه قرآن یکی از قدیمیترین و معروفترین دروازههای شهر شیراز است که در تنگه "الله اکبر" و در ورودی شهر قرار گرفته است.
این بنای تاریخی در دوره حکومت عضدالدوله دیلمی ساخته شد و در آن زمان شیراز پایتخت بود. نام این دروازه از قرآنی نفیس گرفته شده که در بالای آن قرار داشت تا مسافرانی که از زیر آن عبور میکردند، متبرک شوند.
این دروازه در طول تاریخ بارها تخریب و مرمت شده است. مهمترین بازسازیها در دوره کریمخان زند انجام شد، که دو قرآن بزرگ به نام "قرآن هفده من " در آن قرار داده شدند. این قرآنها امروزه در موزه پارس نگهداری میشوند.
آخرین مرمت در سال ۱۳۹۷ انجام شده و فضای اطراف آن به یک مجموعه تفریحی و گردشگری تبدیل شده است.
دروازه قرآن یکی از شش دروازه قدیمی شیراز بوده و تنها دروازه باقیمانده از آن دوران است. این دروازه به عنوان یکی از آثار ثبت ملی، در سال ۱۳۷۵ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شد .
در سالهای گذشته، این مسیر توسط خودروها طی میشد، اما امروزه مسیر اتومبیل بسته شده و تبدیل به فضای پیادهگردی شده است. در کنار دروازه، یک پارک کوهستانی نیز ایجاد شده که فرصتی برای استراحت و لحظاتی آرامشبخش فراهم میکند.
این دروازه همچنین مرز دو کوه "باباکوهی" و "چهل مقام" است و از زیر آن، راهروی تاریخی و قدیمی ای میگذرد که قدمت آن به هزارهها برمیگردد.
همچنین، این مکان در مجاورت مقبره خواجوی کرمانی و غارهای قدیمی قرار دارد.
دروازه قرآن شیراز نه تنها یک اثر تاریخی است، بلکه نمادی از میهماننوازی ایرانی و دعا برای مسافران است.
این بنای تاریخی در دوره حکومت عضدالدوله دیلمی ساخته شد و در آن زمان شیراز پایتخت بود. نام این دروازه از قرآنی نفیس گرفته شده که در بالای آن قرار داشت تا مسافرانی که از زیر آن عبور میکردند، متبرک شوند.
این دروازه در طول تاریخ بارها تخریب و مرمت شده است. مهمترین بازسازیها در دوره کریمخان زند انجام شد، که دو قرآن بزرگ به نام "قرآن هفده من " در آن قرار داده شدند. این قرآنها امروزه در موزه پارس نگهداری میشوند.
آخرین مرمت در سال ۱۳۹۷ انجام شده و فضای اطراف آن به یک مجموعه تفریحی و گردشگری تبدیل شده است.
دروازه قرآن یکی از شش دروازه قدیمی شیراز بوده و تنها دروازه باقیمانده از آن دوران است. این دروازه به عنوان یکی از آثار ثبت ملی، در سال ۱۳۷۵ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شد .
در سالهای گذشته، این مسیر توسط خودروها طی میشد، اما امروزه مسیر اتومبیل بسته شده و تبدیل به فضای پیادهگردی شده است. در کنار دروازه، یک پارک کوهستانی نیز ایجاد شده که فرصتی برای استراحت و لحظاتی آرامشبخش فراهم میکند.
این دروازه همچنین مرز دو کوه "باباکوهی" و "چهل مقام" است و از زیر آن، راهروی تاریخی و قدیمی ای میگذرد که قدمت آن به هزارهها برمیگردد.
همچنین، این مکان در مجاورت مقبره خواجوی کرمانی و غارهای قدیمی قرار دارد.
دروازه قرآن شیراز نه تنها یک اثر تاریخی است، بلکه نمادی از میهماننوازی ایرانی و دعا برای مسافران است.
مکان گردشگری، عمارت
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
باغ عفیفآباد یکی از قدیمیترین و معروفترین باغهای شیراز است که ریشهاش به دوره صفویه برمیگردد. این باغ در طول تاریخ تحت عنوانهای مختلفی شناخته شده است. در آن زمان به آن باغ گلشن گفته میشد و محل اقامت و پذیرایی از مهمانان بود.
اما در دوره قاجار ، این باغ به عفیفه خانم ، خواهرزاده میرزا علیخان قوامالملک، واگذار شد و از آن پس نام عفیفآباد را گرفت. این خاندان والی شیراز، یکی از خاندانهای بزرگ و مؤثر در حوزه سیاسی و فرهنگی شیراز بودند و مجموعههای متعددی را در شیراز بنا کردهاند.
ساختمان اصلی باغ شامل یک عمارت دوبلکس مجلل است که دارای نزدیک به ۳۰ اتاق و تالار است. تمامی اتاقها با سقفهای چوبی، گچبری و کاشیکاریهای ظریف تزیین شدهاند. این بنا از الگوی معماری سنتی ایرانی پیروی میکند و دارای حیاط مرکزی، فضای تابستاننشین و زمستاننشین است.
اما چیزی که این باغ را به یک مقصد گردشگری تبدیل کرده، موزه نظامی است که در طبقه پایینی ساختمان اصلی مستقر شده است. این موزه شامل سلاحهای سرد و گرم، شمشیرهای قدیمی، توپ، تانک، خودروی تشییع جنازه رضاشاه و سایر وسایل نظامی است که گویی تاریخ نظامی ایران را در قالب یک مجموعه روایت میکنند.
این باغ در سال ۱۳۵۱ ه.ش به عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شد و از آن زمان تاکنون توسط سازمانهای میراث فرهنگی مورد حمایت قرار گرفته است. در سالهای گذشته، این مکان به عنوان موزه گلشن شناخته میشد و در حال حاضر یکی از مهمترین موزههای نظامی شیراز در آن قرار دارد.
در زمان پهلوی، این بنا به عنوان مرکز آموزشی و فرهنگی مورد استفاده قرار گرفت و حتی ورودی آن را به عنوان یکی از مراکز فرهنگی شیراز بازسازی کردند . متاسفانه در برخی نقاط، اضافه کردن عناصر جدید مثل کپسولهای آتشنشانی روی آینهکاریها یا استفاده از لامپهای مدرن ، با هویت تاریخی بنا تناقض دارد.
اما در دوره قاجار ، این باغ به عفیفه خانم ، خواهرزاده میرزا علیخان قوامالملک، واگذار شد و از آن پس نام عفیفآباد را گرفت. این خاندان والی شیراز، یکی از خاندانهای بزرگ و مؤثر در حوزه سیاسی و فرهنگی شیراز بودند و مجموعههای متعددی را در شیراز بنا کردهاند.
ساختمان اصلی باغ شامل یک عمارت دوبلکس مجلل است که دارای نزدیک به ۳۰ اتاق و تالار است. تمامی اتاقها با سقفهای چوبی، گچبری و کاشیکاریهای ظریف تزیین شدهاند. این بنا از الگوی معماری سنتی ایرانی پیروی میکند و دارای حیاط مرکزی، فضای تابستاننشین و زمستاننشین است.
اما چیزی که این باغ را به یک مقصد گردشگری تبدیل کرده، موزه نظامی است که در طبقه پایینی ساختمان اصلی مستقر شده است. این موزه شامل سلاحهای سرد و گرم، شمشیرهای قدیمی، توپ، تانک، خودروی تشییع جنازه رضاشاه و سایر وسایل نظامی است که گویی تاریخ نظامی ایران را در قالب یک مجموعه روایت میکنند.
این باغ در سال ۱۳۵۱ ه.ش به عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شد و از آن زمان تاکنون توسط سازمانهای میراث فرهنگی مورد حمایت قرار گرفته است. در سالهای گذشته، این مکان به عنوان موزه گلشن شناخته میشد و در حال حاضر یکی از مهمترین موزههای نظامی شیراز در آن قرار دارد.
در زمان پهلوی، این بنا به عنوان مرکز آموزشی و فرهنگی مورد استفاده قرار گرفت و حتی ورودی آن را به عنوان یکی از مراکز فرهنگی شیراز بازسازی کردند . متاسفانه در برخی نقاط، اضافه کردن عناصر جدید مثل کپسولهای آتشنشانی روی آینهکاریها یا استفاده از لامپهای مدرن ، با هویت تاریخی بنا تناقض دارد.
مکان گردشگری، عمارت
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
باغ دلگشا یکی از قدیمیترین و زیباترین باغهای شیراز است که قدمت آن به دوره ساسانیان برمیگردد. مرمتها و توسعه آن در دوره صفویه، قاجار و دهه ۴۰ شمسی توسط دودمان پهلوی صورت گرفته است و در نزدیکی آرامگاه سعدی قرار دارد.
معماری این باغ به سبک باغهای ایرانی است و شامل یک عمارت سهطبقه مجلل در وسط باغ است که به کوشک دلگشا معروف است. این بنای زیبا با آیینهکاریهای ظریف، گچبریها، نقاشیها و سقفهای چوبی ، زیباییهای برجستهای دارد.
در طبقه همکف، موزه سکه و اسکناس قرار دارد و در طبقه بالا، موزه رادیو و تلویزیون با شیوهای جذاب از فناوریهای قدیمی نمایش داده شده است.
اما چیزی که واقعاً قلب گردشگران را فتح میکند، فضای سبز و طبیعت بینظیر این باغ است . درختان نارنج، پرتقال و نخلهای بلند که در طول مسیر رد میشوند، بوی معطر بهار را در تمام فضا پخش میکنند.
حدود ۴,۵۰۰ درخت نارنج در این باغ وجود دارد و در فصل بهار، شکوفههای سفید و خوشبوی نارنج فضایی مستکننده ایجاد میکنند.
در وسط باغ، آبنمایی بلند و طویل وجود دارد که از لابهلای درختان میگذرد. مقابل عمارت اصلی نیز استخری بزرگ قرار دارد که انعکاس بنای سهطبقه در آب آن، یک صحنه عکاسی فوقالعاده فراهم میکند.
این باغ در طول تاریخ مرتبهای تاریخی و فرهنگی داشته است. در زمان قوامالملک شیرازی ، این باغ به عنوان بخشی از مجموعه خاندان قوام خریداری و بازسازی شد.
همچنین در دهه ۱۳۴۰ شمسی ، شهرداری شیراز عملیات بازسازی دیگری را در این مکان انجام داد.
در طول مسیر ورودی، با یک آبنمای بلند و فوارههای متعدد مواجه میشوید که در فصل بهار، آب جاری و زیبا دارد. در پشت باغ نیز درختان سرو، نارنج و نخلهایی قرار دارند که به نوعی نمادی از ثبات و زیبایی ایرانی هستند. در طبقه سوم کوشک، نماهای زیبایی از کل باغ دیده میشود که برای عکاسی بینظیر است. همچنین در گوشههای باغ، نقشهای باستانی، گچبریها و کندهکاریهایی از دیوارها دیده میشود که گواهی از عمر تاریخی این مکان است.
معماری این باغ به سبک باغهای ایرانی است و شامل یک عمارت سهطبقه مجلل در وسط باغ است که به کوشک دلگشا معروف است. این بنای زیبا با آیینهکاریهای ظریف، گچبریها، نقاشیها و سقفهای چوبی ، زیباییهای برجستهای دارد.
در طبقه همکف، موزه سکه و اسکناس قرار دارد و در طبقه بالا، موزه رادیو و تلویزیون با شیوهای جذاب از فناوریهای قدیمی نمایش داده شده است.
اما چیزی که واقعاً قلب گردشگران را فتح میکند، فضای سبز و طبیعت بینظیر این باغ است . درختان نارنج، پرتقال و نخلهای بلند که در طول مسیر رد میشوند، بوی معطر بهار را در تمام فضا پخش میکنند.
حدود ۴,۵۰۰ درخت نارنج در این باغ وجود دارد و در فصل بهار، شکوفههای سفید و خوشبوی نارنج فضایی مستکننده ایجاد میکنند.
در وسط باغ، آبنمایی بلند و طویل وجود دارد که از لابهلای درختان میگذرد. مقابل عمارت اصلی نیز استخری بزرگ قرار دارد که انعکاس بنای سهطبقه در آب آن، یک صحنه عکاسی فوقالعاده فراهم میکند.
این باغ در طول تاریخ مرتبهای تاریخی و فرهنگی داشته است. در زمان قوامالملک شیرازی ، این باغ به عنوان بخشی از مجموعه خاندان قوام خریداری و بازسازی شد.
همچنین در دهه ۱۳۴۰ شمسی ، شهرداری شیراز عملیات بازسازی دیگری را در این مکان انجام داد.
در طول مسیر ورودی، با یک آبنمای بلند و فوارههای متعدد مواجه میشوید که در فصل بهار، آب جاری و زیبا دارد. در پشت باغ نیز درختان سرو، نارنج و نخلهایی قرار دارند که به نوعی نمادی از ثبات و زیبایی ایرانی هستند. در طبقه سوم کوشک، نماهای زیبایی از کل باغ دیده میشود که برای عکاسی بینظیر است. همچنین در گوشههای باغ، نقشهای باستانی، گچبریها و کندهکاریهایی از دیوارها دیده میشود که گواهی از عمر تاریخی این مکان است.
مکان گردشگری، عمارت
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
باغ ارم یکی از زیباترین و قدیمیترین باغهای ایران است که در شمال شهر شیراز واقع شده و امروزه به عنوان یک باغ گیاهشناسی زیر نظر دانشگاه شیراز مدیریت میشود.
باغ ارم حدود سده ۱۱ میلادی (قرن چهاردهم هجری قمری)، زمان سلجوقیان ساخته شده و تعمیرات و توسعه آن در زمان کریمخان زند، ناصرالدینشاه قاجار و دهه ۱۳۴۰ شمسی در حکومت پهلوی صورت پذیرفته است و در سال ۱۳۹۰ به عنوان یکی از ۹ باغ ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و از این لحاظ، یکی از نمونههای برجسته هنر باغسازی ایرانی محسوب میشود.
ساختمان اصلی باغ، یک عمارت سهطبقه مجلل است که در مرکز باغ قرار دارد.
این بنای شاهانه با کاشیکاریهای رنگارنگ، گچبریهای ظریف و نقاشیهای دیواری ، نمادی از هنر و معماری ایرانی است.
در جلوی عمارت، حوضی بزرگ قرار دارد که انعکاس بنای سهضلعی روی آب، صحنهای عکاسی فوقالعاده فراهم میکند.
اما چیزی که اینجا را به یک مقصد گردشگری برجسته تبدیل کرده، تنوع گیاهی غنی است.
در این باغ، انواع درختان میوه، گیاهان زینتی و گلهای محلی و خارجی را میتوان دید که هر کدام با نام و مشخصاتشان روی تابلوهایی در کنارشان نصب شده است.
گلستان رز در این باغ شامل بیش از ۳۰۰ نوع گل رز است که در فصل بهار، تمام فضا را رنگارنگ میکند.
درختان سروناز باغ ارم با ارتفاع ۳۵ متری و عمری بالغبر ۲۰۰ ساله ، یکی از مشهورترین جاذبههای این مکان هستند.
این درختان که در طول مسیرهای اصلی باغ رد میشوند، به خوبی سایه فضای باغ را فراهم کرده و هوا را خنک میکنند.
این باغ در طول تاریخ، محل اقامت شاهان، خاندانهای سلطنتی و سران ایل قشقایی بوده است.
در زمان قاجار، حاج حسنعلی خان نصیرالملک، ساختمان فعلی باغ را با الهام از معماری صفویه و زندیه بنا کرد.
در زمان پهلوی هم این باغ به دانشگاه شیراز واگذار شد و از آن پس به عنوان مرکزی علمی و گیاهشناسی بهرهبرداری شد.
در داخل عمارت اصلی، موزه سنگهای قیمتی و طبیعی قرار دارد که شامل انواع سنگهای نادر، گوهر و یادگارهای تاریخی است.
همچنین در طبقه بالایی، فضایی برای نمایش دائمی از محصولات فرهنگی و هنری شیراز فراهم شده است.
در مجاورت عمارت، کافههای سنتی و فروشگاههای صنایع دستی قرار دارند که میتوانید از آنها استفاده کنید.
در فصل بهار، شربت بهارنارنج در این کافهها فروخته میشود و تجربهای ویژه از طعم و فرهنگ شیرازی به بازدیدکننده القا میکند.
این باغ همچنین دارای یک گلخانه است که در آن گیاهان نادر و خارجی نگهداری میشوند.
همچنین آبنمایی طولانی و فوارههای متعدد در باغ وجود دارند که در فصل بهار و تابستان، هوای دلنشینی به فضا میدهند.
این باغ به دلیل موقعیت خاصش در خیابان ارم، خود خیابان ارم را به یکی از زیباترین معابر شیراز تبدیل کرده است.
در فصل پاییز، رنگهای طبیعی درختان این خیابان، فرصتی عالی برای عکاسی و گردشگری فراهم میکند.
باغ ارم حدود سده ۱۱ میلادی (قرن چهاردهم هجری قمری)، زمان سلجوقیان ساخته شده و تعمیرات و توسعه آن در زمان کریمخان زند، ناصرالدینشاه قاجار و دهه ۱۳۴۰ شمسی در حکومت پهلوی صورت پذیرفته است و در سال ۱۳۹۰ به عنوان یکی از ۹ باغ ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و از این لحاظ، یکی از نمونههای برجسته هنر باغسازی ایرانی محسوب میشود.
ساختمان اصلی باغ، یک عمارت سهطبقه مجلل است که در مرکز باغ قرار دارد.
این بنای شاهانه با کاشیکاریهای رنگارنگ، گچبریهای ظریف و نقاشیهای دیواری ، نمادی از هنر و معماری ایرانی است.
در جلوی عمارت، حوضی بزرگ قرار دارد که انعکاس بنای سهضلعی روی آب، صحنهای عکاسی فوقالعاده فراهم میکند.
اما چیزی که اینجا را به یک مقصد گردشگری برجسته تبدیل کرده، تنوع گیاهی غنی است.
در این باغ، انواع درختان میوه، گیاهان زینتی و گلهای محلی و خارجی را میتوان دید که هر کدام با نام و مشخصاتشان روی تابلوهایی در کنارشان نصب شده است.
گلستان رز در این باغ شامل بیش از ۳۰۰ نوع گل رز است که در فصل بهار، تمام فضا را رنگارنگ میکند.
درختان سروناز باغ ارم با ارتفاع ۳۵ متری و عمری بالغبر ۲۰۰ ساله ، یکی از مشهورترین جاذبههای این مکان هستند.
این درختان که در طول مسیرهای اصلی باغ رد میشوند، به خوبی سایه فضای باغ را فراهم کرده و هوا را خنک میکنند.
این باغ در طول تاریخ، محل اقامت شاهان، خاندانهای سلطنتی و سران ایل قشقایی بوده است.
در زمان قاجار، حاج حسنعلی خان نصیرالملک، ساختمان فعلی باغ را با الهام از معماری صفویه و زندیه بنا کرد.
در زمان پهلوی هم این باغ به دانشگاه شیراز واگذار شد و از آن پس به عنوان مرکزی علمی و گیاهشناسی بهرهبرداری شد.
در داخل عمارت اصلی، موزه سنگهای قیمتی و طبیعی قرار دارد که شامل انواع سنگهای نادر، گوهر و یادگارهای تاریخی است.
همچنین در طبقه بالایی، فضایی برای نمایش دائمی از محصولات فرهنگی و هنری شیراز فراهم شده است.
در مجاورت عمارت، کافههای سنتی و فروشگاههای صنایع دستی قرار دارند که میتوانید از آنها استفاده کنید.
در فصل بهار، شربت بهارنارنج در این کافهها فروخته میشود و تجربهای ویژه از طعم و فرهنگ شیرازی به بازدیدکننده القا میکند.
این باغ همچنین دارای یک گلخانه است که در آن گیاهان نادر و خارجی نگهداری میشوند.
همچنین آبنمایی طولانی و فوارههای متعدد در باغ وجود دارند که در فصل بهار و تابستان، هوای دلنشینی به فضا میدهند.
این باغ به دلیل موقعیت خاصش در خیابان ارم، خود خیابان ارم را به یکی از زیباترین معابر شیراز تبدیل کرده است.
در فصل پاییز، رنگهای طبیعی درختان این خیابان، فرصتی عالی برای عکاسی و گردشگری فراهم میکند.
مکان گردشگری، عمارت
در استان فارس
نزدیک به : شیراز
باغ جهاننما یکی از قدیمیترین و زیباترین باغهای شیراز است که در شمال شرقی این شهر، در خیابان حافظ و در نزدیکی آرامگاه حافظ قرار دارد.
این باغ که از قرن هشتم هجری قمری وجود داشته، در زمانهای مختلف تحت عنوانهای گوناگونی شناخته شده است. در دوره زندیه به "باغ وکیل" و در دوره قاجار به "جهاننما" تغییر نام داد.
عمارت مرکزی این باغ، یک بنای هشتضلعی است که شباهت زیادی به کلاه فرنگی (موزه پارس) دارد. این کوشک دارای چهار شاهنشین است که قدمت آن به دوره کریمخان زند برمیگردد. این بنا در زمان حکومت کریمخان، به عنوان مکانی برای پذیرایی از مهمانان و شخصیتهای مهم استفاده میشده است.
باغ جهاننما دارای یک طرح منظم و متقارن است. در وسط بنا حوضی از سنگ مرمره یکپارچه قرار دارد و در ضلع مقابل، یک جُوی آب با فوارههای متعدد که نماد آبادانی و زیبایی این مکان است.
فضای سبز این باغ گسترده است و شامل درختان سرو، نارنج، شمشاد، رزهای رنگارنگ، بنفشه و گل داوودی است که در تمام فصول سال زیبایی خاصی به فضا میدهند. درختان قدیمی و کهنسال، به همراه کندهکاریهای ظریف روی تنه درختان خشکیده ، حس فرهنگی و هنری خاصی را القا میکنند.
این باغ حوالی زمان آل مظفر کامل شده و در زمان تیمور گرگانی (تیمور لنگ)، به حدی جذابیت داشت که او از آن الهام گرفت و در سمرقند خود، یک باغ مشابه با همین نام احداث کرد.
عمارت داخلی باغ در سال ۱۱۸۵ ه.ق ساخته شد و دارای اتاقهای دو طبقه است که در میان چهار شاهنشین قرار گرفتهاند. از جذابیتهای دیگر این باغ، کاشیکاریهای قدیمی در مسیر ورودی است که دارای نقشهای زیبایی هستند.
باغ جهاننما در گذشته آب را از رودخانه رکنی دریافت میکرد و امروزه نیز با حوضها، جویهای زیبا و فوارههای بلندش، هوای خنک و دلنوازی را به این فضا میدهد.
این باغ که از قرن هشتم هجری قمری وجود داشته، در زمانهای مختلف تحت عنوانهای گوناگونی شناخته شده است. در دوره زندیه به "باغ وکیل" و در دوره قاجار به "جهاننما" تغییر نام داد.
عمارت مرکزی این باغ، یک بنای هشتضلعی است که شباهت زیادی به کلاه فرنگی (موزه پارس) دارد. این کوشک دارای چهار شاهنشین است که قدمت آن به دوره کریمخان زند برمیگردد. این بنا در زمان حکومت کریمخان، به عنوان مکانی برای پذیرایی از مهمانان و شخصیتهای مهم استفاده میشده است.
باغ جهاننما دارای یک طرح منظم و متقارن است. در وسط بنا حوضی از سنگ مرمره یکپارچه قرار دارد و در ضلع مقابل، یک جُوی آب با فوارههای متعدد که نماد آبادانی و زیبایی این مکان است.
فضای سبز این باغ گسترده است و شامل درختان سرو، نارنج، شمشاد، رزهای رنگارنگ، بنفشه و گل داوودی است که در تمام فصول سال زیبایی خاصی به فضا میدهند. درختان قدیمی و کهنسال، به همراه کندهکاریهای ظریف روی تنه درختان خشکیده ، حس فرهنگی و هنری خاصی را القا میکنند.
این باغ حوالی زمان آل مظفر کامل شده و در زمان تیمور گرگانی (تیمور لنگ)، به حدی جذابیت داشت که او از آن الهام گرفت و در سمرقند خود، یک باغ مشابه با همین نام احداث کرد.
عمارت داخلی باغ در سال ۱۱۸۵ ه.ق ساخته شد و دارای اتاقهای دو طبقه است که در میان چهار شاهنشین قرار گرفتهاند. از جذابیتهای دیگر این باغ، کاشیکاریهای قدیمی در مسیر ورودی است که دارای نقشهای زیبایی هستند.
باغ جهاننما در گذشته آب را از رودخانه رکنی دریافت میکرد و امروزه نیز با حوضها، جویهای زیبا و فوارههای بلندش، هوای خنک و دلنوازی را به این فضا میدهد.